سلام علیکم.یه تشکر دارم از آقای فیروز محمود کلایه عزیز که از سان فرانسیسکو پیام فرستاند و گفتند فامیلی خسرو باریکانی نیست و زرعکانیه.ممنون

کسی نیست که تو فشندک قیمه های اون رو نخورده باشه
خسرو زرعکانی یا همون خسرو آشپز یک نعمت برای فشندک محسوب میشه
خسرو کسی هست که با غذاهای خوبش خاطرات زیادی رو برای فشندکی ها تداعی می کنه


یادم هست مراسم چهلم پدر بزرگم محمد قاسم معمولی بود.ما به فشندک رفته بودیم و مشغول تدارک مراسم بودیم.شب قبل از مراسم تا صبح به همراه خسرو مرغ یرخ میکردیم.با این که زیاد کار نمیکردیم بریده بودیم اما خسرو پرتلاش و خسته گی ناپذیر یک تنه کار میکرد. شب ما رفتیم خوابیدیم صبح که آمدیم دیدم اون بنده خدا هنوز بیداره و داره کار میکنه.
راستی یک چیز که برام جالب بود این بود که صبح روز چهلم خسرو برامون رو در یکی از قابلامه ها حدود یک شونه تخم مرغ سرخ کرد که خیلی خیلی خوشمزه بود و چسبید اطرافیان میگفتند ظاهرا این رسم که صبح مراسم ها تخم مرغ سرخ میکنند.
تو فشندک شب اولی که یک نفر فوت میکنه خسرو عدس پلو میذاره که به قول معروف Number One
بعضی وقت ها که زحمات خسرو رو میبینم پیش خودم فکر میکنم که اگر این بنده خدا نبود فشندکی ها برای گردوندن مراسمشون چقدر به زحمت می افتادند.
همشهری های عزیز باید قدر آدمهایی مثل خسرو باریکانی رو بدونند.

در آخر یک پیشنهاد برای خسرو عزیز دارم این که یک کم روغن کمتر بریز تو غذاها تا افراد پا به سن گذاشته با خوردن غذاهای تو که با تمام وجودشون دوست دارند مشکلی براشون پیش نیاد.
در پایان برای خسرو عزیزآرزوی موفقیت میکنم.
محسن معمولی(حاج رضوان)
تیرماه ۹۲

این مطلب اختصاصی وبلاگ روستای فشندک طالقان است در صورت درج مطلب درسایت دیگر منبع را ذکر کنید.